Home > Wonen in Brussel > Mijn woning en haar omgeving > Een beetje geschiedenis: Brussels erfgoed: het plan
Gebouwen als erfgoed: de decoratieve elementen en het plan PDF Afdrukken

De gebouwen in Brussel zijn meestal oud. Opeenvolgende verstedelijkingscampagnes hebben bijgedragen tot de constructie van de gebouwen in het Gewest zoals we ze vandaag nog kennen, na generaties van bewoners. 

Sierlijsten in stucwerk, muur- en plafondschilderingen, deurklinken, marmeren schouwen, geëtst of beschilderd glas, trapleuningen, lambrizeringen,... het zijn allemaal elementen die een geheel vormen met het huis. Deze elementen zijn nog steeds zeer aanwezig in de Brusselse interieurs en vormen hun decoratieve rijkdom. De materialen waaruit deze decoraties bestaan, zijn talrijk : smeedijzer, gietijzer, koper en messing, marmer, stucwerk, keramiek, stof, behangselpapier, ...

Als weergave van de ruimte op papier, geeft het plan de verdeling van de ruimten weer, d.w.z. hun indeling ten opzichte van elkaar. Het is slechts een onvolmaakte weergave van de ruimte, in die zin dat de volumes, de gevulde en de lege ruimten abstract worden voorgesteld, aan de hand van doorsnedes en perspectieven. 

In Brussel, in het historisch centrum bijvoorbeeld, erven de huizen de smalle perceelsgewijze indeling van de middeleeuwen : hun gevel ligt aan de straat op een breedte van vijf tot zeven meter en de huizen ontwikkelen zich in de diepte, loodrecht op de straat. 

Het plan wordt daarom bepaald door de langwerpige vorm, en de verdeling van de ruimten is vrij stereotiep : een lange, aan de zijkant geflankeerde gang vanaf de ingang geeft toegang tot de trap die naar de verdiepingen leidt. De ruimtes liggen na elkaar. 

Het leven in een appartement, door de Brusselaars lange tijd gemeden, kent eindelijk succes in de jaren 1930. Het plan is dan totaal verschillend : breed centraal trappenhuis, scheiding tussen de ontvangstruimten en de privé-ruimten op dezelfde verdieping; dag/nacht verdeling door lange gangen.

altaltaltaltalt

Standaardplan van het herenhuis in de XIXe eeuw (ARENBERGHUIS)
 

We hebben deze oude gebouwen met hun planologische en decoratieve kenmerken geërfd en passen ze vandaag aan onze moderne behoeften aan. Ze worden nu eens bewaard, dan weer verbouwd en aangepast. Deze wijzigingen werpen vragen op van stedenbouwkundige, akoestische, energetische en patrimoniale orde. Is het toegelaten om een oude eengezinswoning in verschillende appartementen te verdelen? Hoe de problemen van geluidsisolatie beheren die een dergelijke indeling kan veroorzaken? Hoe kan de energie-efficiëntie van een woning verbeterd worden met tegelijkertijd een respect voor zijn oorspronkelijke technische en esthetische kenmerken?

De Stadswinkel gaat op transversale wijze in op al deze kwesties, door elk aspect en elke overweging in heel zijn werk te integreren.

 

 Met de steun van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

© Centre Urbain asbl - Stadswinkel vzw
Powered by Curbain.be